Cirkus putujućih maskota...
Smijem se večeras klaunu bez publike
....
Klecavi um sobom se zanosi
a dvoje klati se u bizarnom plesu
....
Olbaci sreće, kiša preko morskih ravnica,
Tisuću sunca titra hladnim noćima,
magla u oklopu što liči grudima
....
Zov onaj davni legenda u starh mi usadila
Stopa obožavana, život bez granica i par dječjih pravila
...
Tebi stijeno, moja prazna eksplozija
Ponizno se klanja i o tvoju vjeru oslanaja
...
Tko sam ja,
kad klauna tišina po ramenu potapša?
Nema komentara:
Objavi komentar